Deneme Kontrol Araçları, Yapay Zeka ve İntihal

Deneme kontrol aracı nedir?

Geçmişte, “deneme denetleyicisi” terimi, bir metni yazım, dilbilgisi ve kelime hataları açısından inceleyen araçlar için kullanılırdı. Bu araçlar, Recite örneğinde görüldüğü gibi, kaynak gösterimindeki sorunları kontrol etmek için de kullanılabilirdi. Popüler bir eğitim aracı olan Turnitin, intihal kontrolünde büyük bir yardımcı olmuştur.

Günümüzde yapay zeka alanındaki hızlı gelişmeler, eğitimcileri yapay zeka tarafından üretilen içerikleri tespit eden tarama araçlarını değerlendirmeye itmiştir.

Yapay zeka tabanlı ödev kontrol araçları doğru sonuçlar veriyor mu?

Yüksek yanlış pozitif oranları (FPR), eğitimciler için önemli bir endişe kaynağıdır. Akademik dürüstlüğe aykırı davranış iddiasında bulunmak riskli olabilir; zira bu iddianın yanlış pozitif bir sonuca dayanması, öğretmen-öğrenci ilişkisine zarar verebilir.

Bununla birlikte, Pangram’ın %0,01’lik FPR değeri, onu yükseköğretimde kullanım için güvenilir bir intihal tespit aracı haline getirmektedir. Bu durum, Pangram’ın piyasada bulunan en doğru yapay zeka tabanlı intihal tespit aracı olduğu sonucuna varan bağımsız kuruluşlar tarafından da doğrulanmıştır.

AI Makale Denetleyicisi ve İntihal Denetleyicisi Karşılaştırması

Bir yapay zeka makale denetleyicisi, belirli bir metinde yapay zekanın kullanıldığını tespit eder. İntihal denetleyicileri ise bir metinde dış kaynakların kullanıldığını belirler.

Pangram, hem yapay zeka tarafından üretilen hem de intihal içeren içerikleri tespit edebilen ticari bir araçtır. Pangram, metinleri analiz ederken her ikisini de ayrı durumlar olarak değerlendirir.

Yapay zeka, insanların eserlerini intihal edebilir mi?

Bir intihal kontrol aracı, bir makaleyi önceden var olan metinlerle karşılaştırarak benzerlikleri tespit eder. Bir yapay zeka makale kontrol aracı ise, metni mevcut yapay zeka modellerine benzer dil kalıpları açısından tarar.

ChatGPT gibi büyük dil modelleri (LLM'ler), geniş veri kümelerini kullanarak metin üretir ve bu verilerden intihal yaptıkları bilinmektedir. West Virginia Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde Doçent olan Amy B. Cyphert'in bir makalesinde şu hususa dikkat çekilmektedir:

“Araştırmalar, bir veri kümesine telif hakkıyla korunan materyallerin ne kadar sık dahil edildiği, bir büyük dil modelinin (LLM) o eserin değiştirilmemiş metnini içeren bir çıktı üretme olasılığının o kadar yüksek olduğunu gösteriyor.”

Ezberleme, bir büyük dil modeli (LLM) eğitim kümesindeki metinlerden ifadeler yeniden ürettiğinde gerçekleşir. Kasıtlı olsun ya da olmasın, büyük dil modelleri başkalarının çalışmalarını büyük ölçüde yeniden üretmeye yönlendirilebilir. Bu, komut vermenin nihai sonucunun kısmen ya da tamamen intihal niteliğinde olabileceği anlamına gelir.

Araştırmacılar intihalin daha ayrıntılı bir tanımı konusunda tartışmaya devam ederken, üniversitelerdeki akademik dürüstlük ilkeleri, intihalin başkasının eserini kaynağını belirtmeden kullanmak olduğunu belirtmektedir. Michigan Üniversitesi, intihalin kasıtlı ya da kasıtsız olabileceğine dikkat çekmektedir. Oxford Üniversitesi ise intihalin çeşitli biçimlerini ayrıntılı olarak ele almakta ve bunlara kaynak gösterilmeden aynen alıntı yapmak, internetten kopyala-yapıştır yapmak, kendi sözleriyle aktarmak, işbirliği, yardımın belirtilmemesi vb. örnekleri dahil etmektedir.

Öyleyse bir akademik kurumda:

Bir öğrenci yapay zeka tarafından üretilmiş bir çalışmayı teslim ettiğinde, insan tarafından yazılmış bir çalışmayı da intihal etmiş olabilir!

İnsanlar Yapay Zeka Tarafından Üretilen Eserleri Çalabilir mi?

Bazı açılardan, belki de!

Bir öğrenci, yapay zeka tarafından üretilen bir çalışmayı yapay zekaya atıfta bulunmadan sunduğunda, akademik dürüstlük ihlali söz konusu olur. Güney Florida Üniversitesi’nin politikası şu şekildedir:

“Yapay zeka sohbet robotları ve diğer üretken yapay zeka araçları, verilen komutlara yanıt olarak yeni metinler ve görseller ürettiği için, üretken yapay zekadan alınan materyalleri kullanmak, intihalden ziyade daha çok hayalet yazarlık olarak değerlendirilebilir.”

Yayın Etiği Komitesi, bir araştırma makalesinde yapay zekanın yazar olarak kabul edilemeyeceğini belirtmektedir; zira “yapay zeka araçları, sunulan çalışma için sorumluluk üstlenemedikleri için yazarlık şartlarını karşılayamazlar. Tüzel kişilik taşımadıkları için, çıkar çatışmalarının varlığını veya yokluğunu beyan edemezler; ayrıca telif hakkı ve lisans sözleşmelerini yönetemezler.”

Bazı akademik kurumlar, yapay zeka tarafından üretilen içeriğin kullanımının kesinlikle intihal teşkil ettiğine inanmaktadır:

“İntihal, kendinize ait olmayan fikirleri, araştırmaları veya yazıları kendinize aitmiş gibi sunma eylemidir. İntihal örnekleri arasında şunlar sayılabilir: Başka bir kişinin veya bir yapay zeka aracının sözlerini veya görsellerini, tırnak işareti kullanmadan ve kaynağına atıfta bulunmadan kopyalamak. - New York Şehir Üniversitesi

“İntihal, başkasının fikirlerini alıp bunları kendi fikrinizmiş gibi sunmanızdır; bu, istemeden de olsa geçerlidir. Bir fikri özetlemek veya çalışmanızı yazmak için yapay zeka kullanıyorsanız, bu çalışma %100 size ait değildir.” - Ohio Üniversitesi

Diğer durumlarda ise eğitimciler, aşağıdakiler gibi yapay zeka politikaları oluşturma sorumluluğunu üstlenmek zorundadır:

“Her bir ders veya ödev için net kurallar belirlemek, öğrencilerin sizin ulaşmalarını istediğiniz öğrenme hedeflerine odaklanmalarını sağlar. Öğrenciler genellikle Yapay Zeka’yı ne zaman veya nasıl kullanabileceklerinden emin olmadıkları için, bu kurallar dersinize ve ödevlerinize özel olarak uyarlanmış olduğunda en büyük faydayı sağlar; zira Yapay Zeka’nın bazı kullanımları öğrencilerin öğrenimini destekleyebilirken, diğer kullanımlar ise öğrencilerin kendi başlarına tamamlamaları gereken önemli süreçleri kesintiye uğratabilir.” - UPenn

“Yapay zeka kullanımına ilişkin net politikalar oluşturmak, akademik dürüstlüğü korumak ve öğrencilerin beklentilerini belirlemek açısından hayati önem taşır. Bu politikalar, ChatGPT, Perplexity.ai veya Grammarly gibi yapay zeka araçlarının ne zaman ve nasıl kullanılabileceğini belirtmeli ve öğrencilerin akademik çalışmalarda yapay zekanın etik boyutunu anlamalarını sağlamalıdır.” - NYU

Üniversite politikalarından oluşan bu küçük örneklemden, kurumların yapay zeka kullanımı ve intihal konusuna bakış açılarının ne kadar farklı olduğunu görebiliriz. Yapay zeka bir araçtır, yazar değildir; ancak yapay zeka tarafından üretilen çıktıları kaynak göstermeden sunmak dürüst olmayan bir davranıştır. Eğitimciler, öğrencilerinden beklentilerini net bir şekilde ortaya koymalıdır. Uygulanabilir ders politikaları hakkında daha fazla bilgi edinmek için, Profesör Christopher Ostro yapay zeka ile hile yapılmasına karşı incelikli bir yaklaşım sergilemiştir.

Pangram, özellikle akademik alanda yapay zeka kullanımı ve harici içerik kullanımı konusunda şeffaflığı ön plana çıkaran bir yaklaşım benimsemektedir. Modelimizle ilgileniyorsanız, Pangram’ın yapay zeka ve intihal tespit araçlarını ücretsiz olarak deneyin!